The Relationship between Leadership Styles and Innovation

Abstract

Aim of this research is to investigate the relationship between intentional leadership styles and innovation. Research, was held in Istanbul Sisli, at the one of Turkey's largest logistics company. A total of 7000 people, including 1200 mid-level executives and 100 senior executives, are in operation. The survey was conducted with the participation of 100 senior managers. Working with this content is a case study. As a result of analysis of research data; it was found that there was a significant positive relationship between the general leadership scale and the autocracy, democracy, humanism, bureaucracy and charismatic subordinate to it. Another meaningful relationship was found between leadership scale sub-dimensions and autocracy and innovation scale. A statistically significant difference was not found between the variables except this.

Keywords: {'name': 'Leadership'}, {'name': 'Creativity'}, {'name': 'Innovation'}

Authors & affiliations

Dilara San
Affiliation not supplied

Osman Bayraktar
Affiliation not supplied

Deposited references

Supplied references, not a list of publications citing this article.

Ağca, V., & Büyükaslan, D. (2016). Aile İşletmelerinde İç Girişimciliğin Sosyal Girişimciliğe Etkisi: Afyonkarahisar'da Bir Araştırma,. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi(13), 201-220.

Albeni, M., & Karagöz, M. (2003). Ekonomik Kalkınma ve Modern Yenilik Teorisi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(3), 27-48.

Barutçugil, İ. (2014). Liderlik. İstanbul: Kariyer.

Baysal, T. (2016). Türkiye’de Kamu Yöneticilerinin Yetiştirilmesi, Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 7(1), 186-213.

Canbolat, S. (2016). Yöneticilerin Liderlik Tarzlarına İlişkin Çalışan Algıları, Çedaş Grup Şirketleri Örneği (Çorumgaz, Sürmeligaz, Kargaz). Çorum: T.C. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi.

Caner, E. (2012). Durumsal Lider. İstanbul: T.C. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi.

Çavuş, M. (2006). İşletmelerde Personel Güçlendirme Uygulamalarının Örgütsel Yaratıcılık ve Yenilikçiliğe Etkileri Üzerine İmalat Sanayinde Bir Uygulama. Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı Doktora Tezi.

Deliveli, Ö. (2010). Yönetimde Yeni Yönelimler Bağlamında Lider Yöneticilik. Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi SBE, Yüksek Lisans Tezi.

Dinçer, Ö., & Fidan , Y. (2015). İşletme Yönetimine Giriş. İstanbul: Alfa Yayınları.

Drucker, P. (1985). Discipline of Innovation. Harvard Business Review, 67- 72.

Freeman, C. (1982). The Economics of Industrial Innovation. London: Francis Pinter.

Kirali, M. (2013). Liderlik Davranış Tiplerinin Örgütsel İletişim Üzerine Etkisi Edirne İlinde Bir Alan Araştırması. Edirne: T.C. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

DOI: 10.1086/295013

Koçel, T. (2014). İşletme Yöneticiliği. İstanbul: Beta.

DOI: 10.1016/j.rai.2016.03.001

Roberts, E. (1987). Generating Technological Innovation. Oxford, England.: Oxford University Press.

DOI: 10.4159/harvard.9780674432833

Schumpeter, J. (1934). The Theory of Economic Development. Cambridge: Harvard University Pres.

Weber, M. (1998). Sosyoloji Yazıları. İstanbul. : İletişim Yayınları.

Yiğit, R. (1996). Klinik Sorumlu Hemşirelerinin Liderlik Davranışları. Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Basılmamış Doktora Tezi.

Zel, U. (2001). Durumsallık Yaklaşımında Kişiliğin Baskın Boyut Olarak Bir Model Kapsamında Teorik Olarak İncelenmesi. Amme Dergisi, 34(2), 33-45.